تفاوت فولاد ضد زنگ و فولاد مقاوم در برابر حرارت چیست؟
آنها در JISG0203 "اصطلاحات آهن و فولاد (محصولات و کیفیت)" به شرح زیر تعریف شده اند.
فولاد ضد زنگ=SUS (فولاد ضد زنگ برای فولاد)
فولادی حاوی کروم یا آلیاژی از کروم و نیکل به منظور بهبود مقاومت در برابر خوردگی.
به طور کلی فولادهایی با محتوای کروم حدود 10.5 درصد یا بیشتر، فولادهای زنگ نزن نامیده می شوند و عمدتاً بر اساس سازمان خود به پنج نوع مارتنزیتی، فریتی، آستنیتی، آستنیتی-فریتی و رسوبی-سختی طبقه بندی می شوند.
فولاد مقاوم در برابر حرارت=SUH (فولاد مقاوم در برابر حرارت)
فولاد آلیاژی که مقاومت در برابر اکسیداسیون، مقاومت در برابر خوردگی در دمای بالا یا مقاومت در دمای بالا را در محیط های مختلف در دماهای بالا حفظ می کند.
علاوه بر حاوی چند درصد کروم، اغلب حاوی نیکل، کبالت، تنگستن، و سایر عناصر آلیاژی، با توجه به سازمان های مختلف به طور عمده به مارتنزیت، فریت، آستنیت، و رسوب سخت شدن چهار تقسیم می شود. محتوای عنصر بیش از 50 درصد یا بیشتر، عموماً به عنوان آلیاژهای با دمای بالا، آلیاژهای مقاوم در برابر حرارت یا به سادگی آلیاژهای با دمای بالا شناخته می شود.
همانطور که در تعریف ذکر شد، فولاد ضد زنگ نیز عنصری است که هدف اصلی آن افزایش مقاومت به خوردگی در محیط های مختلف در دمای اتاق است.
علاوه بر کروم، عناصری که مقاومت به خوردگی را افزایش می دهند عبارتند از نیکل، مولیبدن و نیوبیم که استحکام در دمای بالا را نیز افزایش می دهند.
عناصر موجود در فولاد ضد زنگ که مقاومت در برابر خوردگی را افزایش می دهند نیز عناصری هستند که مقاومت در برابر حرارت را افزایش می دهند.
جدول 1 انواع فولادهای مقاوم در برابر حرارت مشخص شده توسط JIS، از جمله فولاد مقاوم در برابر حرارت (SUH) و فولاد ضد زنگ (SUS) را فهرست می کند.
برای فولادهای زنگ نزن، مقاومت در برابر خوردگی، شکل پذیری و جوش پذیری اغلب در بسیاری از کاربردها مورد تاکید قرار می گیرد، بنابراین انواع زیادی با محتوای کربن نسبتا کم وجود دارد که با افزودن عناصر بهبود بیشتر در مقایسه با فولادهای زنگ نزن مشخص می شود.
بهبود مقاومت در برابر اکسیداسیون: افزایش محتوای کروم و سیلیکون.
・بهبود استحکام در دمای بالا: کربن، تنگستن، وانادیوم، کبالت و غیره را افزایش یا اضافه کنید.
